|  | ไม่ได้มีรูปไรสวยๆมา UP อยากเขียนบันทึกเปื่อยๆมากกว่า ตอนนี้ว่างพอที่จะมีอารามณ์เขียนที่ไม่ได้เขียนมานาน เพราะงานทำงาน งานเรียนสตู ที่ได้จางๆไปบ้าง วันนี้ไปหาหมอมาเรื่องเข่าที่เป็นปัญหาแต่เด็ก ก็กระจ่างว่า เราเป็นอะไรกันแน่ แต่ช่างเห่อะ ตราคณะเราสวยดี ทั้งที่ราชมงคล แล้วก็ที่ศิลปากร กะว่าจะรวบรวมไปเรื่อยๆ แต่ไม่รู้หรอกว่า ปริญญาเอกจะตราอะไรที่ไหน 555 ไม่รู้จะได้เรียนต่ออีกไหม คงจะเป็น....มั้งถ้ามีทุนพอ อยากทำงานไปเรื่อยๆไม่มีวันหยุด ไม่มีวันให้คิดมากเรื่องไร้สาระ อยากเอาสิ่งที่ไร้สาระ มาลงในงาน งาน งาน ชีวิตไม่ได้หมดไปกะเรื่องคนอื่นๆ แต่ก็อดคิดไม่ได้สักที ตื่นขึ้นมา ก็มีเรื่องให้คิดไม่หมดสิ้น คิดโน้นคิดนี้ไปเรื่อย จนล้ารู้ตัวอีกทีไม่ได้อะไรเลย ใน 1 วัน...ใน 1 วันขอสาระให้ได้ใน1 วันทุกวันก็ไม่เสีย จะดีกว่า |
| | วันนี้ได้ไป คุยเรื่องงานรพ ที่ออฟฟิคบี้ได้ดูแล ได้ไปคุยว่าทางผู้ใหญ่ต้องการอะไรในงาน รพที่จะให้ออกแบบ เป็น รพ มูลนิธิ โรคไต ที่ตั้งอยู่ถนน พลโยธิน คุยกันประมาณ 1 ชั่วโมง
บี้ว่า เราทำได้นะ เพียงแต่กล้าที่จะลองกล้าที่จะทำหรือเปล่า แต่หัวหน้าบี้ไม่คิดแบบนั้น หรือว่าเค้าแก่ประสบการณ์พอที่จะรู้ว่า ออฟฟิคเราได้หรือไม่ แต่ทำไม เราไม่ลองดู โรงพยาบาลที่ออฟฟิคดูแลอยุ่ ก็มีเยอะมากที่ได้ออกแบบไปเยอะพอที่จะมีชื่อให้เรียกเราไปคุย ในระดับนี้ |
| | พอได้เรียนไป 1 เทอม แปลกดีเวลาบอกว่ายุ่งมาก พอ ปิดเทอมกลับอยากให้งานเยอะเหมือนเดิม อยู่ไม่ติดที่เลย ต้องหากิจกรรมทำ เลยไปที่ค่ายทหารยิงเป้าซ๋ะ เออ ก็คลายเครียดดีนะ เกือบตรงกลางด้วยภูมิใจ พ่อไม่เคยสอนยิงเลยทั้งที่พ่อเป็นตำรวจ แต่พอได้หยิบจริงๆ ปืนไม่ยากอย่างที่คิด อยุ่ที่เราจะตั้งสติแค่ไหนในการที่จะเล็งมัน ได้ยิงไป 2 แบบ ปืนสั้นกะปืนยาวมันส์ดี แต่ปืนสั้นสำหรับเราไม่ค่อยดีเท่าไหร่ปืนยาวเข้ามือมากกว่า ถ้ามีโอกาศอีกจะไปอีก สนุกดี |
| | ล่องเรือดูสภาพความเป็นอยุ่ของชาวบ้าน เพราะวันนี้ ได้มีบุคคลสำคัญมาร่วมเสวนาหลายคนมากมีอาจารย์เราด้วย อ. พรพจน์ อาจารย์จากจุฬา สิ่งที่ได้คุยกัน ก็คือจะทำให้เป็นชุมชนที่เคยมีความเป็นอยุ่ที่ดี เหมือนเก่า แต่แรก ที่เคยเป็นที่รู้จักกัน แต่เดี๋ยวนี้ไม่ได้ร้บการดูแล ชาวบ้านที่ยังอยุ่ขายของ กลับขายได้ไม่ดีเท่าแต่ก่อน เพราะอะไร มีหลายอย่างที่ได้คุยกันวันนั้น
บี้ได้ความรู้ใหม่เพิ่มมาก ค่อยๆเก็บไปเรื่อยๆแล้วเอามาวิเคราะห์ บี้ชอบการสัมนาแบบนี้มาก
จะรอให้วันนั้นมาถึง คงมีสักวันที่ตลาดสุราษฏจะเป็นเหมือนตลาดน้ำอัมพา
|
| | มองออกไปไกลๆเท่าที่สายตามองไปไกล ได้แค่ไหน เห็นได้แค่เท่าที่เห็น เหมือนคน เหมือนสิ่งรอบตัว คำตอบยังไม่รู้เลยว่าข้างหน้าจะมีหลุม มีเหว มีอะไร แต่สิ่งที่ทำได้คือไม่หยุด ..ไปมันเรื่อยๆ ทำหน้าที่ให้ได้ดีที่สุดในแต่ละวัน รอบข้างจะเป็นยังไงไม่สนใจเพราะสายตาไม่ได้เหลียว เพียงแต่มองด้านหน้าอย่างเดียว...เท่านั้น |
| | วันนี้หลังจากที่เลิกเรียนสตู1 เสร็จไปก็ได้มีการคุยกับเพื่อนในห้องก่อนกลับถ้าถามว่าจริงๆแล้วไม่ต้องคุยก็ได้นี้คือมหาลัยอื่นที่เค้าทำกัน แต่ที่นี้ไม่ใช่เพราะสิ่งที่บี้ได้คุยกัยเพื่อนวันนี้
เหมือนคุยกันคนละภาษาเราพยายามทำความเข้าใจในสิ่งที่เค้าเป็น แต่กลับไม่ได้อะไรเลยที่เค้าจะแสดงให้เห็นถึงว่าเราต้องการจะสื่ออะไร
คนที่1 พูดว่า ผมเกลียดที่นี่ ผมไม่ชอบที่นี่
คนที่2 พูดว่า ผมคิดว่าที่นี่เจ๋งแต่ไม่ได้เจ๋งอะไรเลย
คนที่3 พูดว่า เรื่องของผม เรื่องของผมชีวิตผม
คนที่4 พูดว่า ตอนแรกตั้งใจมาเรียนแต่ตอนนี้ไม่ชอบ ไม่ยากเรียน
นี้คือการสนทนากันในวันนี้ ที่นี่ แล้วจะไม่มีการสนทนาแบบนี้อีกต่อไป
รู้แต่เพียงอย่างเดียวว่า บี้จะรับปริญญาที่นี้ให้ได้โดยไม่ได้แคร์ว่า ใครเจ๋ง ต่อไปจะเป็นไงทางเดินใครทางเดินมัน เพียงแต่ว่านั้นมันปัญหาของคุณ แต่ปัญหาโลกแตกของคุณกำลังทำให้คนที่เค้าไม่มีปัญหาเรื่องการเรียนที่นี้เลย กลับเดือดร้อนที่ต้องคอยมารองานจากที่แบ่งให้ทำบี้ไม่รู้ บี้ไม่สนอะไรทั้งสิ้น คำพูดแบบนี้คงจะคุยกันไม่ได้แล้วล่ะรู้แต่เพียงว่า บี้ไม่เคยมีปัญหาอะไรที่จะไปเพราะได้เลือกที่จะมาแล้ว ถ้าจะเกิด ก็เกิดที่เราไม่ใช่ที่ใคร เกิดที่เรา ไม่ใช่ที่ใครจำไว้ และจะไม่สนคำคนพวกนี้กลุ่มนี้อีกเลย |
| | ทำไมแม่สวยจัง ตอนสาวๆ ผู้หญิงสมัยก่อนน่ารักนะ จริงใจ ทำเพื่อลูกจริงๆ
ทำงานบ้าน เป็นแม่ที่ดีและอีกเยอะซึ่งปัจจุบัน เพศที่เรียกว่า ญ ที่ดีทำไมน้อยลง
เราอยากเกิดใจยุค ผู้หญิงสมัยก่อน ที่ไม่มีอินเตอร์เนต อยุ่บ้านที่อากาศดีๆ เดินเล่นตอนเย็นได้ไม่กลัววินมอร์ไซค์ ไม่กลัวคนแปลกหน้า แต่ทำไม่ได้หรอก มีแต่ต้องระแวงระวัง เพราะโลกมันเปลี่ยน ทุกอย่างก็เปลี่ยน |
| | พี่แป้งได้กล้องมาใหม่เรยลองซ่ะ วันนี้เรียนสนุกมาก พอกลับมาถึงบ้านก็เปิดคอม แล้วทำงานต่อเลยได้สักพักนั้งนึกถึงการเรียนในห้อง แล้วตั้งคำถามแต่คำตอบที่ได้มา มันตรงข้ามบางอย่าง ว่ากันตรงๆไม่ได้จริงๆ ต้องมีอ้อมๆบ้างแต่สุดท้ายตอนรับปริญญา ความภูมิใจเกิดตอนรับปริญญา แล้วสิ่งที่ต้องการหาคำตอบที่อยากรู้ในเรื่องการเรียนในห้องคงจะตอบได้วันนั้น |
| | เคยได้ยินรุ่นพี่บอกว่า การเรียนถาปัด นอนดึก แล้วพวกแกบ่นๆอ่ะ พอได้ทำงานจริงๆนะ มากกว่าหลายเท่า เพิ่งรู้สึกวันนี้เอง 2 วันที่ผ่านมานับวันนี้ด้วยใครบอกว่าการนอนดึกไม่ได้อะไร ได้สิสำหรับบี้นะได้รู้สึกว่าใครห่วงเราแค่ไหนกับการกลับจากออฟฟิคตี3
2 วันนี้เลิกงานตี3 เพราะแบบมีปัญหาต้องระดมกันทั้งออฟฟิคเพื่อที่จะผ่านไปให้ได้ทุกคน
เราไม่ได้ทำงานแบบสุขเอาเผากินแต่ด้วยอะไรๆหลายๆอย่างทำให้การทำแบบ และการเป็นสถาปนิกให้ครั้งเกิดความรู้สึกขึ้นมาได้ว่า แม่จะเก่งแค่ไหนแต่จริงๆแล้วเราได้รู้แค่ไหนมากแค่ไหนในวิชาชีพนี้ วิชาชีพที่เรียกว่าสถาปนิก บี้รู้สึกว่าต้องเรียนรู้อีกเยอะมาก มากจริงๆ ตายไปไม่รู้จะพูดได้เต็มปากหรือเปล่าว่า เนี้ยะกูเจ๋งนะ กูสถาปนิกนะ
เรื่องที่ 2 การกลับดึกที่ไม่มีรถสวยๆมาทำงานลำบากมาก ในการที่จะต้องคิดว่าตี3 แล้วกลับไงว่ะ แต่ว่าบี้ก็กลับมาได้ ตอนนี้ใกล้จะเช้าแล้วเรายังไม่นอนเพราะว่า ไม่รู้สึกอยากนอนเลย คนที่ห่วงเรา โทรหาเราตอนที่เราไม่สบาย หรือว่าตอนกลับดึกๆ เป็นห่วงนี้จะมีกี่คนบนโลกใบนี้กลับดึกๆ 2 วันนี้ได้อะไรเยอะได้รู้ว่าใคร เป็นยังไง โดยเฉพาะหัวหน้า คนรอบข้างใกล้บ้าง ใกล้ออกไปบ้าง เรารู้สึกได้ ก็คิดว่า..ก็รู้สึกได้เช่นกันเราเกิดมาเพื่อกตัญญูจริงๆ เกิดมาเพื่อซื่อสัตย์ จริงๆ อยากเป็นคนไร้ความรู้สึกบ้างน่าจะดีกับสิ่งรอบตัวที่ไม่ต้องคิดอะไรมาก
ขอบคุณมากๆๆๆๆๆๆที่เป็นห่วง กลับบ้านดึกคราวนี้ขอบคุณค่ะ วันเสาร์ อาทิตย์มีเรียนอีกนอนดึกแค่ไหนก็ต้องทำหน้าที่ ที่เอามาใส่ตัวให้ดี |
| HEART OF GOLD (Willie Nelson) | | COUNTRY SPECIAL HITS | | COUNTRY SPECIAL HITS | |
| | .. |
| | คิดการบ้านไม่ออก มองไปที่หน้าต่างมูรี่ที่ซื้อมาที่ชะอำสวยแฮ่ะ สวยตอนนี้เอง บนโต๊ะเรามีแต่หนังสือ ปากกา กระดาษ เปลือกขนม ทำไมรกจัง!! จัดโต๊ะทำงานทุกวัน รกทุกวัน
มีโต๊ะใหญ๋แค่ไหนก็รกอยุ่ดี เริ่มทำงานต่อ งานเรียน นั้งที่โต๊ะเรียนทุกวัน ไม่มีใครรู้หรอกว่าเราตั้งใจเรียนแค่ไหน มากน้อยแค่ไหนเพียงแต่เรารู้ตัวเราเองดี ว่าแค่ไหนที่สมองที่ พ่อ แม่ให้มาจะรับได้ การดูถูกความคิดของคนที่เค้าตั้งใจ เป็นการเหยียดหยามที่สุด ชีวิตที่มีอยุ่ในทุกวัน เรื่องงาน วิชาชีพสถาปนิก ไม่เห็นมีใครจะเจ๋งจริงสักคนได้แต่ดีแต่ปาก สุดท้ายก็ลูกจ้างให้กับพวก คนรวยที่มีเงินฟาดหัว เราไม่เก่งหรอก แต่เรามีดี เพียงแต่คุณไม่เห็น
การดูถูก สำหรับบี้นะ มาฆ่ากันให้ตายดีกว่ามาดูถูกกัน |
| | กลับมาจากมหาลัยก็มานั้งหน้าคอมที่ห้องแล้วนั้งนึกไป นั้งนิ่งๆ ทบทวนวันนี้ว่าได้เรียนอะไร ไปบ้าง เพราะเหมือนว่า ทุกอย่างโดนอัดเข้ามาในหัว พร้อมอะไรบางอย่างที่บางครั้งก็ไม่ค่อยจะเข้าใจ เลยว่างพอที่จะมานั้งดูรูปที่หน้าพระลานดีกว่าว่าวันนี้เพื่อนในห้องได้มานั้งกินข้าวเป็นเพื่อนในวันเกิด วันเกิดปีนี้นึกว่าจะเหงา แต่ไม่เหงาไปมากกว่าทุกปี หรือแค่ปีก่อน แค่นี้ก็โอเคแล้ว ใครสักกี่คนที่จะจำได้ว่าเราเกิดวันไหน บางคนไม่ใส่ใจอะไรกับเรื่องแค่นี้ แต่การให้ความสำคัญในวันที่มีความหมายเป็นเรื่องที่บี้รู้สึกดีมาก ไม่ใช่เฉพาะแค่เรื่องนี้นะ
บี้คิดว่า การให้ความสำคัญกับเพื่อน กับ อาจารย์ กับ ญาติ กับคนที่เรานับถือ นั้นคือสิ่งที่สำคัญที่สุด วันนี้เป็นอีกวันที่มีหลายอารมณ์ เสียใจก็มีนะ รู้สึกดีก็มี หรือว่าเราเป็นคนที่ละเอียดอ่อนเกิดไป ทำให้บางที่เรื่องไม่เป็นเรื่องก็เสียน้ำตาได้โดยง่าย ( โดนพ่อด่าบ่อย )
แต่เราเกิดมาเป็นแบบนี้จริงๆ ทุกคำของเราที่ก่อนจะพูดกะใครได้คิดก่อนแล้ว แต่ทำไมคำพูดของคน ทำไมไม่ค่อยจะคิดกันก่อนที่จะออกมาจากปาก คำที่ดีดีไม่มีจะให้คุยกันแล้วเหรอ
นี้คืออีกอารมณ์ของวันนี้ แค่บ่นๆอ่ะ แล้วก็ไม่ค่อยจะเข้าใจอะไรหลายๆอย่าง ที่เกิดขึ้นรอบตัว
บางทีการที่ เราเป็นแบบนี้คงมีอะไรดีดีในตัวเราบ้างแหล่ะ อย่างน้อยคนที่มาคุยกับเราก็ได้ความสุขกลับไป ขอบคุณก้าฟ ... หน้าพระลานในวันเกิดครบ 27 อิๆ |
| | สวัสดีปีใหม่ 1 มกราคม 2551 ปีนี้คงมีแนวทางในการใช้ชีวิตใหม่ วันปีใหม่บี้ไม่ได้อยุ่กับใครเป็นพิเศษ แต่คนที่พิเศษที่สุดในหัวใจของบี้ที่อยุ่ด้วยนับถอยหลังคือ พ่อกับแม่แล้ว สุนัข 2 ตัวที่ยังคงเก็บความลับบางอย่างไว้จนกว่ามันจะตายจากกัน
นี้คือสิ่งที่จะทำในปีนี้ที่จะถึง มีคนบอกว่า เราต้องมีรัศมาแห่งความรัก วงในสุดคือบิดามารดา
วงนอกสุดคือ ญาติพี่น้องอาจารย์ วงถัดไปคือเพื่อน นอกสุดคือ คนที่ผ่านหูผ่านตาผ่านจมูก
ไม่มีความสำคัญอะไรในตัวเลย เค้าพยายามบอกบี้ว่า อย่าไปแคร์กะคนวงนอกสุด
ซึ่งมนุษย์ ที่ร้องห่มร้องไห้เหมือนจะตายส่วนใหญ่ก็นอกสุดนี้แหล่ะ มันเป็นความจริงที่แก้ไม่หายแต่บี้โชคดี ที่คิดได้ บี้จะไม่แคร์คนวงนอกสุด ไม่สนใจใยดี ตัดบัวไม่เหลือใย ยังงั้นเลย
นี้คือรัศมีแห่งความรักที่เป็นรัศมีที่สามารถเอาไปใช้ได้
สักวันก็ต้องตายนี้คือเรื่องจริง บี้จะทำทุกวันให้มีความสุข เรื่องไร้สาระ ยากที่จะเค้ามาให้ได้เพียงสูดดมความคิดงี่เง่าของคนอื่น อาจจะแรงนะ แต่วันนี้ขอหน่อยมันมีเรื่องหลายเรื่องเข้ามาจริงๆ สถาณการณ์บังคับ แล้วจะตอบสนองให้ ความทุกข์เข้ามาไม่มารถทำอะไรเราได้
เพราะมีแนวทางในการเดิน เส้นทางฝันเส้นทางสำเร็จยังอีกยาวไกล คนที่เจอแค่เพียงบททดสอบ ของจริง อีกนานหน่อย เหมือนที่มีคนบอกไว้ว่า เพลงเพราะๆยังรอคนเเต่งอยุ่ รูปที่สวยยังรอคนที่มาวาดอยุ่ โอเคได้ระบายแล้วทำงานต่อ เบ็บบี้ |
| | ปีก่อนที่ผ่านมา ได้เรียนรู้อะไรที่เป็นสีสัน ของชีวิตดี บางเรื่องที่ผ่านมา ก็โล๊ะทิ้ง เรื่องดีดี บางทีเข้ามาน้อย จะพยายามจำมันให้ได้ 1 ปีนี้ ขอไม่ให้เกิดซ้ำในปีหน้า ขอให้เป็นบทเรียน เพื่อสอนในปีต่อ ต่อไป ทุกๆเรื่อง
ชีวิตนี้ที่เหมือนโดนสาบ จากบางอย่างที่ต้องแลก..คงต้องเรียนอย่างเดียว แล้วคิดแต่เรื่องงาน
ที่เหมาะสมกับเราจริงๆ ส่วนเรื่องอื่นๆ บี้ไม่รู้..มีแต่พ่อ กะแม่ พี่สาวที่รอฟังความสำเร็จของเราอย่างจริงใจ.. พ่อสอนว่า ปัญหามีไว้แก้ไขไม่ได้มีไว้กลุ้ม เราหัวเราะมีคนหัวเราะกะเราเยอะเต็มไปหมด แต่พอเราร้องไห้ เราคนเดียวที่ร้องใครจะมาร้องกะเรา... พ่อสอนถูกเสมอ
ปีใหม่นี้ขอ เหงา เท่าเดิม ไม่ขอเหงามากไปกว่านี้ ขอเท่าเดิม ที่มีอยุ่ก็มีเพื่อเก็บไว้นึกบ้างเวลาอยู่คนเดียว เป็นภาวะที่สมดุลเพียงพอแล้ว ถ้ามากว่านี้คงต้องไม่สบายใจ
วันนี้เพิ่งกลับจากลงพื้นที่ มาครั้งที่ 3 ในภาคการเรียนผังเมือง สถาปัตย์ ชอบมากรู้สึกดีคงเป็นเพราะได้ทำงาน ในสิ่งที่ชอบ หวังว่าปีที่จะถึง เราคงจะได้งานใหม่ที่เหมาะกับเรา ทั้งสถานที่การทำงาน เพื่อนร่วมงาน แล้วหัวหน้าที่จะต้องมีการคุยกันตลอดเวลา |
| | ก่อนจะได้รับปริญญาทุกคนรู้กันดีในการเรียนสถาปัตย์ที่จะต้องทำวิทยานิพนธ์ที่แสนจะยากเย็น ที่แสนจะเหนื่อย ที่แสนจะหลายแสน สาหัส แต่สุดท้าย นี่คือความภาคภูมิใจที่ได้กลับมาจนตาย |
ฟังเพลงนี้ทีไรนึกถึงพ่อกะท่าดีดกีตาร์โปร่งต้องยกขาด้วยนะ ทุกที | | ก็เหมือนเจ้านี่แหล่ะสงสัยน่าตามันสงสัยตลอดเวลาดี แต่บี้ไม่ได้เป็นเจ้าของมันหรอกนะเพียงแต่มันน่ารักดี
สิ่งที่สงสัยแล้วก็ทำไม่เป็นก็คือ ทำไมพอเราโตเป็นผู้ใหญ่อะไรๆก็ดูยากไปหมด
ทำไมเราไม่ทำอะไรๆให้ง่ายๆ ทำไมเราต้องมีกฏเกณฑ์ ในเมื่อบางทีผลออกมาเหมือนกัน
การที่เป็นคนที่ไม่ดีเริ่มแรกทำยังไงเหรอ การที่เป็นคนไม่แคร์ความรู้สึกคนอื่นเริ่มแรกทำยังไง พูดยังไง คนที่ไม่ค่อยแคร์ความรู้สึกคนอื่นเค้าเก่งเนาะ
คนเรา เข้าใจยาก มันเหมือนต้องคิดซับซ้อนเยอะมาก หรือการเป็นคนที่ดีดี มันไม่เทรนหรือสัดส่วนของโลกใบนี้คนดีดีเริ่มน้อยลงเลยทำตามๆกัน
บี้ไม่รู้นะว่าเดี๋ยวนี้คนเราเป็นอะไรกันไปหมด รู้ตัวอีกทีก็ต้องเสียใจกับคำพูดที่ไร้น้ำใจ กับการมาลองเชิง ทดลอง วันนี้กับเมื่อวานต่างกันเหมือนคนละคน
คำพูดที่ออกมาโดยไม่คิดก่อนนี้เค้าทำกันยังไง ในโลกนี้มีกี่คน
หรือเราต้องเป็นไปตามสังคมที่หลอก ถึงจะใช้ชีวิตที่เรียกว่าผู้ใหญ่เค้าคิดกัน ได้ในโลกใบเล็กๆใบนี้ที่ยิ่งดูเหมือนจะเล็กลงทุกวัน เหมือนคน ที่เหมือนจะใช้คำว่าเพื่อนแต่ไม่ใช่เพื่อนและก็ไม่ใช่คนรู้จัก นะสุดหล่องง |
บี้เก็บได้แค่กิจกรรมเดียวเพราะมัวแต่ทำมิวสิคเหมือนกันเพราะนานๆจะได้เจอทะเลทีไม่ได้ไปเล่นบอลกะเพื่อนเรย มีรุ่นพี่ด้วยนะดูให้ดีดีมีครายบ้าง วิดีโอ025.3gp (1.3 MB)
 | Guestbook | |
 |
เขียนเปื่อยๆ แปลว่าเก็บไว้จนแห้งและเปื่อยเลยดิ อิอิ
ไม่ลองเขียนเรื่องสดๆ บ้างเหรอ ^^ |
 |
บ้านนี้มีเรื่องราวมากมาย คงต้องกลับมาเยี่ยมอีกบ่อยๆ |
 |
แวะฟังเพลงที่ Blog ด้วยนะ บี้ บะบายๆ |
 |
สุขสันต์ วันครอบครัว
มีความสุข ให้มากกว่าที่เคยมี
อย่าปล่อย เวลา ผ่านเพียงแค่
ผายลมหายใจไปวันๆ
บอกรัก กับคนที่ คุณควรบอก นะครับ |
|
ไม่ต้องน้อยใจไป
เห็นไม่เข้ามาในมัลติพาย
ก็เลยไม่ค่อยได้มาที่นี้
..
..
บี้ เอาข้อมูล สตู มา อัพเดทที่นี้ด้วยสิ
พี่อยากรู้เรื่องความคืบหน้าด้วย
..
..
สงกรานต์ ขอให้ เย็นใจ และใจเย็น มากมาก
อย่า วู้วาม เกินงาม นะ บุญรักษาครับ |
|
ตั้งใจเรียน จบให้ไว
แล้ว เก็บ ตังค์
เที่ยว เที่ยว เที่ยว |
|
เรียบและมืดดีครับ (ด้านหน้า)
เอาไว้วันไหนมาอ่านเต็มๆ จะมาเม้นท์ (ด้านใน) อีกหนนะ |
 |
หวัดดีครับ web สวยดีครับ หลงทางเข้ามาตาม comment ของพี่สัน |
 |
หวัดดีครับ
เพิ่งกลับมาถึง กทม. เมื่อเช้าเองครับ |
 |
บี้หรอ
บอลนะ
บอลหลง
ทางอะ
เข้ามา
ได้งัย
ไมรู้
เล่นงัยอะ
งง..งง..
ไปแระ
บายบาย
5555+
.....
|
 |
กลับบ้านไปเลี้ยงกวางดีกว่า |
 |
เบ๊บบี้อย่าเศร้านะ
อย่าไปแคร์คนอื่นมาก ช่างมันไป
ปีใหม่ ดีกว่าปีที่แล้วแน่นอนจ๊ะ
เบ๊บบี้เก่ง แล้วสวยอยู่แล้ว สู้สู้
(อ่านของเบ๊บบี้แล้วเศร้า อยากร้องไห้เหมือนกัน แง้ๆ) |
|
สวัสดีิ์ปีใหม่ครับ
เสาร์หน้าก็วันของพวกเราแล้ว วันเด็ก อิอิ |
|
ไอ้กี้ มันพยายามมากมากเลยนะ
มุกนั้น..ถ้าไม่เจ๋งจริง
ไม่มีใครกล้าเอามาเล่นเลยนะ
..
..
มันกล้าเนอะ
เออ...เอาดิ..มันกล้าวะ |
 |
happy new year 2008 ja ขอให้มีความสุขมากๆนะคะ |
|
มาเยี่ยมเค้าบ้างจิ ไม่เห็นมีใครเข้ามาเลย |
|
หวัดดีครับ
วันนี้ไปเที่ยวที่ไหนกัน |
| |
|
